• natalie02b

Mee op voetpatrouille met trainers in Kunduz

Geplaatst door op in Reportages

(c) Ton Koene KUNDUZ - Op camera werd het nog niet eerder vastgelegd: 'onze jongens' lopend op patrouille door de Afghaanse provincie Kunduz. Daar gaan we dan op een koude winterdag: te voet door Kunduz met vier Afghaanse politieagenten, tien Nederlanders in militair uniform en twee tolken. In een sliert de heuvel af, terwijl gepantserde Bushmasters bovenop de berg blijven staan.

Het is misschien wel het gevaarlijkste onderdeel van de politietrainingsmissie tot nu toe. We lopen dwars door een buurt die volgens de lokale politie wordt bevolkt door Talibanaanhangers.



Van onze correspondent Natalie Righton
Foto: Ton Koene (Afghaanse agenten op patrouille in Kunduz)
Dit artikel werd op 22-12-2011 gepubliceerd in de Volkskrant


Als Nederlanders ooit onder vuur komen te liggen of worden aangevallen door een zelfmoordterrorist in Kunduz-Stad, zal dat hoogstwaarschijnlijk zijn tijdens een dergelijke voetpatrouille. Al lopend zijn ze veel kwetsbaarder dan op de ommuurde politieschool. Deze middag ontvangen de trainers het bericht dat er vier zelfmoordterroristen in Kunduz-Stad zijn gesignaleerd.

Het beeld dat Nederlandse trainers in Kunduz vrijwel alleen achter beveiligde muren lesgeven of in hun gepantserde voertuigen blijven zitten, kan sinds begin december definitief worden bijgesteld. Sindsdien stappen Nederlanders uit hun auto's en lopen samen met Afghaanse agenten voetpatrouilles door Kunduz. De nieuwe lichting trainers maakte in hun eerste twee weken al tien van dat soort looprondes, terwijl hun voorgangers in vier maanden tijd slechts uitkwamen op vier bescheiden voetpatrouilles in veilige buurten. De voorbereidingsfase is voorbij, tijd voor de praktijk.

'Goede sfeer'
Als we over zandwegen aan de rand van Kunduz-Stad door smalle straatjes lopen, lijken de bewoners in eerste instantie dan ook verbaasd. Houthakkers stoppen met werken, kinderen staren, ogen gluren vanachter gordijntjes naar de vreemde optocht die voorbijkomt.

Opperwachtmeester Ben - de politietrainer van vandaag - is echter niet zenuwachtig. Hij werkte eerder in Irak en is wel wat gewend. 'De sfeer voelt goed in Kunduz-Stad. Het zou anders zijn als kinderen door hun ouders van straat worden geplukt en naar binnen worden getrokken. Dat zou een signaal zijn dat er mogelijk iets mis is.' Hij overlegt met de Afghaanse patrouillecommandant en ook deze voelt vandaag geen dreiging in de buurt. Een van de doelen vandaag is om te kijken hoe 'het publiek' reageert op de agenten en buitenlandse begeleiders, legt trainer Ben uit. 'Het zit goed.'

Baarden en tulbanden
Toegegeven, de sfeer voelt ook veilig deze dag in Kunduz-Stad. Nergens is paniek op straat te zien, sommige Afghanen zwaaien, een groepje oudere mannen met baarden en tulbanden wandelt gemoedelijk met de handen op de rug dwars door de patrouille heen.

De militaire beschermers van Ben vinden hun uitzending in Kunduz 'erg rustig', vertellen ze tussendoor. 'Laten we het zo zeggen: tijdens onze voorbereiding in Nederland oefenden we op een hogere geweldsspiraal. En dat is nog mild uitgedrukt.'

Opperwachtmeester Ben kijkt onderwijl gerustgesteld toe hoe de vier Afghaanse agenten hun patrouille lopen. Ze lopen gedisciplineerd in een rij achter elkaar. Als een Afghaanse agent meer tijd nodig heeft om iets te bekijken, steekt hij zijn hand op en roept 'stop!' in de Afghaanse taal Dari. De hele patrouille houdt halt. De Afghaanse agenten hebben net een dag eerder van Ben en zijn collega's theorieles gekregen over patrouille lopen. Dit is de praktijkles. 'Ze doen het best goed hoor', fluistert Ben tegen de verslaggever.

Vingers aan de trekker
Na een uur wandelen we terug de heuvel op en is de 'praktijkles' voorbij. Op de heuvel somt opperwachtmeester Ben voor de Afghanen op wat goed ging - tactisch bewegen, het wapen werd correct vasthouden, geen vingers aan de trekker - maar ook wat beter had gekund. 'De volgende keer mogen jullie best een praatje maken met winkeliers of mensen die je tegenkomt. Ze kunnen je vertellen wat er gaande is in de buurt en zo kun je een goede relatie met ze opbouwen', zegt Ben.

De Afghaanse agenten knikken naar Ben en zeggen dat ze de patrouille 'heel goed' vonden. 'Het verschil met onze normale patrouilles is dat we nu veel gedisciplineerder liepen, met een plan', zegt agent Abdul Wahab (48). Ben is hoopvol over het nut van de training. 'Voor nu ben ik heel tevreden.' Wahab glundert.

In de tijd zal nog moeten blijken wat de impact is van de training. Vandaag zijn nog een stuk of vijf Bushmasters, acht militaire begeleiders, twee opleiders en twee tolken nodig voor de training, terwijl slechts drie Afghaanse agenten tijd hebben voor de praktijkles. De politiechef van station 1 had vandaag al zijn andere agenten nodig om de controleposten in de stad te bemannen waar 'terroristen' dagelijks doorheen proberen te glippen.