• natalie02b

Politie Kunduz wil les in overleven

Geplaatst door op in Reportages

(c) Ton Koene KUNDUZ - De eerste twintig politieagenten die deze week les hebben gekregen van Nederlandse opleiders in Kunduz zijn tevreden over de training.

De acht uur les die ze de komende tien weken van hun baas mogen volgen vinden ze kort, maar het is wel het meest haalbare voor hen.

Tekst: Natalie Righton
Foto: Ton Koene (Afghaanse agenten uit Nederlandse klas)
Dit artikel werd op 28-09-2011 gepubliceerd in de Volkskrant


Bij een kop thee legt politiechef Badruddin Amaq (26) uit waarom: ‘Er zijn te weinig agenten op mijn politiekantoor. Ik kan niet tien weken lang tien van mijn mannen misssen.’

Badruddin - dikke buik en vriendelijke lach - hoorde bij de eerste groep die maandag les kreeg van Nederlandse trainers en vertelt hoe moeilijk het was om tien man op cursus te sturen. ‘Vandaag was er een demonstatie in mijn stadsdeel. Ik heb extra man moeten lenen van andere politiekantoren om de menigte hier rustig te houden. Het is lastig, want bij andere politiekantoren zijn ze ook onderbemand.’

Les in overleven
De politiemannen van Badruddin op politiekantoor 1 hebben het druk: bijna elke dag krijgen ze telefoontjes over bermbommen in de weg, elke dag dreigt er gevaar van een zelfmoordaanslag, ze staan continue op scherp, vertellen ze in kleermakerszit op het politiebureau. De praktijktraining die ze krijgen moet wat hen betreft vooral gaan over hoe ze moeten ‘overleven’. ‘Dat hebben de Nederlanders goed begrepen’, vindt Badruddin.

De eerste dag leerde Badruddin – verantwoordelijk voor opleidingen op zijn politiekantoor - en zijn mannen hoe te handelen als ze een bermbom vinden. Daarna leerde ze hoe ze eerste hulp moeten verlenen aan zwaar gewonde collega’s; en hoe ze een crimineel volgens de Afghaanse wet in de boeien moeten slaan. ‘Heel nuttig’, zegt Badruddin over de Nederlandse training.

We moeten het van hen horen, want de eerste twee dagen laat het Nederlandse ministerie van defensie nog geen journalisten toe bij de politietraining. Nederlandse militairen die we toevallig tegenkomen op straat in Kunduz reageren zenuwachtig als ze journalisten zien.

De voorbeeldagent
De sfeer op politiebureau 1 is daarentegen goed. ‘Welkom!’, roepen Afghaanse agenten als we aan de poort verschijnen en willen praten over de training. Thee en snoepjes worden aangerukt. De meeste mannen hier kennen elkaar al vier jaar en hebben regelmatig met elkaar gevochten tegen Taliban. Er worden onderling grapjes gemaakt en complimenten gegeven.

‘Kijk dit is een moedig man!’, zegt politiechef Badruddin terwijl hij agent Mohammad Nabi (29) op  de schouder slaat. ‘Nabi hier heeft vorige maand een Talibanstijder doodgeschoten toen ze een hotel in Kunduz-Stad  onder vuur  namen.  Nabi glundert van oor tot oor na de complimenten van zijn chef. Commandant Badruddin spoort aan nog een foto te maken van Nabi: ‘een voorbeeld-agent voor Kunduz’.

Vechten tegen Taliban
Alle agenten die de training van de Nederlanders volgden vertellen dat het officieel niet hun taak is om te vechten, maar dat ze soms niet anders kunnen. Op politiebureau 2 in Kunduz-Stad horen we van chef Mohammad Zaher (35): Begin dit jaar raakte de plaatsvervangend chef gewond toen hij een gebouw in moest waar een zelfmoordterrorist van de Taliban zich had verschanst.

Agent Nur Mohammad ging mee op een ‘schoonveegoperatie’ in de regio Gortepa om Taliban te verjagen toen hij onder vuur werd genomen. ‘Ik moest wel terug schieten, om mezelf te redden!’, zegt Mohammad.

Bermbomles
Ook hier op politiekantoor 2 horen we dat de Afghaanse agenten de training van de Nederlanders nuttig vonden. ‘Vooral de EHBO-training’, zegt chef Zaher. Hij beklemtoont dat ze vooral praktische informatie willen en ook krijgen op de training. ‘We moeten er echt iets aan hebben, dan kunnen we een dag vrij maken voor een cursus.’

De 26-jarige Malang van politiekantoor 2 wilde vooral leren wat bij moet doen als hij een bermbom ziet: ‘Een voor een de auto uit, in elkaars voetstappen lopen en via de radio bellen voor de mijnopruimingsdienst’, weet Malang nu. ‘Ik heb deze maand al drie keer een bermbom gevonden. Ze zitten overal. Als ik ergens naartoe rijd, vrees ik altijd de bommen in de weg.’

EHBO-kit
Enig punt van kritiek op de Nederlandse training: de Afghaanse agenten zouden graag een EHBO-kit meekrijgen zodat ze die volgende keer kunnen gebruiken als een van onze mannen gewond raakt. Zaher: ‘De Amerikanen geven die kit wel mee na een training, de Nederlanders niet.’

Maar de twintig politieagenten die maandag en dinsdag les kregen van Nederlanders noemen hun trainers bovenal ‘professioneel’ en danken hen dat ze ook ‘hun leven wagen’ in Kunduz om de Afghaanse agenten te helpen, horen we tijdens gesprekken. Ze zijn erg positief.

Meer schietles - graag
Ze zijn ook blij voor de Nederlanders dat lessen plaatsvinden op een ommuurd trainingskamp of op de politiepost. ‘Het zou erg gevaarlijk zijn als ze met ons samen  op een checkpoint staan. De kans dat we dan worden aangevallen is groter, want buitenlanders zijn een doelwit van de Taliban’, vertelt ‘mogel-agent’ Mohammad Nabi.

Wat ze in de toekomst nog meer willen leren van Nederlanders? ‘Schieten’, zegt chef Badruddin resoluut. Hij maakt een schietbeweging met zijn armen, alsof hij geweer vasthoudt. ‘Het is hier oorlog. We moeten onze vijand nog beter leren verslaan’. 

Eisen Nederlanders
Heeft iemand de politieagenten in Kunduz trouwens verteld dat ze niet meer actief mogen vechten tegen Taliban nu ze een training hebben gehad van de Nederlanders? Dat is zo afgesproken tussen de Nederlandse en Afghaanse regering. ‘Nee’, schudden de mannen op beide politiekantoren met hun hoofd.

Die afspraak om niet te vechten klinkt ze niet heel realistisch in de oren. Aangezien het hele politiekorps van Kunduz-Stad wordt opgeleid door Nederlanders, zou niemand meer mogen vechten. Mohammad Zaher (35), chef opleidingen van politiekantoor 2: ‘Officieel is het gelukkig geen politietaak om te vechten. Laten we hopen dat het niet nodig zal zijn.’