• natalie02b

Vrouwelijke agent trotseert Taliban

Geplaatst door op in Interviews

(c) Ton Koene Interview - Najiba (30), politieagente in de Afghaanse provincie Kunduz.

Als meisje droomde Najiba er al van om politieagent te worden. Haar uithuwelijking op 14-jarige leeftijd weerhield haar daarvan. Nu haar zeven kinderen uit de luiers zijn - haar jongste zoon is 5 jaar - is het tijd voor Najiba om haar droom waar te maken.



Van onze correspondent Natalie Righton
Foto: Ton Koene (Agente Najiba in Kunduz)
Dit artikel werd op 02-01-2012 gepubliceerd in de Volkskrant


Eerlijk gezegd niet alleen omdat ze het uniform mooi vindt en het werk aantrekkelijk oogt, maar ook omdat ze geld nodig heeft, zegt Najiba. Het maandsalaris van 11.860 Afghani (190 euro) is hard nodig om alle monden thuis te voeden. Haar man verdient geld als 'schrijver'. Hij vult bij de gemeente formulieren in voor analfabeten.

Doodsbedreigingen
Najiba's man is opgeleid en liberaal, daarom mag ze werken. Niet iedereen is daar blij mee: Haar kinderen zijn soms bang dat zij gedood wordt. Taliban hebben eerder dit jaar per brief een doodsbedreiging naar de politiechef van Kunduz gestuurd: alle vrouwen moeten stoppen met werken, anders vermoorden we hen.

Najiba lacht zenuwachtig en slaat haar armen over elkaar. 'Natuurlijk was ik toen wel even bang, maar zo is het leven in Afghanistan.' Ze oogt zelfverzekerd. Ze weet dat ze de Taliban trotseert met haar baan, maar ze doet het toch. Als vrouw wordt ze niet ingezet in directe gevechten tegen de Taliban. Toch prijst zij zichzelf gelukkig dat ze sinds kort weet hoe ze met een AK-47 (mitrailleur) moet schieten. 'Voor het geval dat.'

Nederlandse cursus
Najiba volgde in oktober de tweeweekse politiecursus die door Nederlandse docenten wordt gegeven. Het was de tweede keer in haar leven dat ze naar 'school' ging - eerder volgde ze een Amerikaanse politietraining. 'Heel goed en leerzaam', vond ze de Nederlandse cursus. Met tien andere vrouwen kreeg zij naast schietles - om zichzelf te kunnen verdedigen - ook les in fouilleren, auto's doorzoeken en mensenrechten.

De vrouwelijke trainers verstopten een mes of een nepbom in hun kleding tijdens de fouilleerles. Najiba: 'Soms vonden we de spullen, soms niet. Dan gaan je ogen open: je moet altijd honderd procent alert zijn als agent in Kunduz.' Het leukste vond ze de lessen over mensenrechten en de Afghaanse wet. 'Wist jij dat er in de wet staat dat mannen en vrouwen gelijk zijn?', zegt ze opgetogen. 'Elke keer als iemand zegt dat ik als vrouw geen agent hoor te zijn, vertel ik dat.'

Roddels van buren
Het leven van een vrouwelijke agent onder mannelijke collega's gaat haar goed af. Ze maakt graag een grapje en gaat gerust bij de mannen zitten in het wachtershuisje voor het bureau. 'Dat durven andere vrouwen misschien niet.'

Waar Najiba vooral last van heeft, zijn de roddels van de buren. 'Soms heb ik avonddienst en als ik van huis vertrek, zeggen de buren: waar moet zij zo laat heen? Ze denken dat ik een slechte vrouw (prostituee) ben.' De roddels zijn versterkt doordat Najiba sinds kort doordeweeks niet meer bij haar echtgenoot en kinderen in het district Khanabad woont: dat is te ver van haar dienstplek in Kunduz-Stad. Het is een onbekend fenomeen: een vrouw 'op kamers'.

Bermbommen
Als Najiba op vrijdag naar huis gaat voor haar vrije dag, kookt ze voor haar gezin en omarmt ze haar zeven kinderen die doordeweeks door haar schoonmoeder worden opgevoed. Op zaterdag reist ze weer terug naar Kunduz-Stad. Daar werkt ze meestal op het hoofdbureau van de politie: ze fouilleert vrouwelijke bezoekers of doorzoekt auto's.

Het gevaarlijkste dat zij als agent meemaakte? Na de diploma-uitreiking van de politiecursus van de Amerikanen lag er een bom op de weg naar huis. Gelukkig werd die op tijd gevonden. Ook was ze bang toen een groep Pakistaanse vrouwen in boerka voor het politiebureau stond. Haar mannelijke collega's dachten dat de vrouwen een bom bij zich hadden. Met het zweet op haar voorhoofd fouilleerde Najiba de vrouwen. Het bleek loos alarm.